فاصله زمانی بین آسیب و درمان قطعی ، در واقع به معنای زمانی است که پس از آن شانس بقا بدلیل شوک یا صدمه ترومایی کاهش می یابد.


طبق قانون ساعت طلایی باید حداقل زمان برای بیمار ترومای شدید در صحنه حادثه ( کمتر از 10 دقیقه) صرف شود.هدف باید بر ارزیابی، درمان فوری شرایط تهدید کننده حیات ، آماده کردن بیمار برای انتقال و شروع انتقال در کمتر از 10 دقیقه پس از رسیدن به صحنه ( طلای سفید) متمرکز شود.