استفاده از عوامل میکروبی برای حمله و از پا در اوردن دشمن از دیرباز سابقه داشته است.


طاعون از دیرباز به عنوان یک سلاح بیولوژیکی کاربرد داشته‌است. هون‌ها، مغول‌ها و ترک‌ها با استفاده از اجساد حیوانات و انسان‌های طاعونی منابع آبی دشمنان خود را آلوده می‌کردند یا اجساد را با منجنیق به شهرهای محاصره‌شده پرتاب می‌کردند.
ژاپنی‌ها در جنگ جهانی دوم تحقیقات گسترده‌ای در مورد پرورش و رهاسازی کک‌های آلوده به طاعون در اراضی دشمن انجام دادند و نمونه‌هایی از بمب‌های حاوی تعداد زیادی موش و کک را ساختند. آنها در جریان همین آزمایش‌ها گروهی از زندانیان غیرنظامی و اسیران جنگی چینی، کره‌ای و منچوری را به طاعون مبتلا کردند.